Do czego służą locatory w Ableton Live i jak je stawiać

Pas locatorów biegnie przez górę aranżacji, między linijką czasu a pierwszą ścieżką. Dopóki nic w nim nie postawisz, pozostaje pusty — dlatego niejedna osoba pracująca w Live od lat w ogóle go nie zauważyła. Przyciski do niego są w prawym górnym rogu widoku Arrangement: przycisk Set, a po jego obu stronach strzałki.

Set stawia locator w bieżącej pozycji, a która to pozycja, zależy od transportu. Przy zatrzymanym transporcie jest to znacznik wstawiania — kreska, która zostaje po kliknięciu w ścieżkę albo w linijkę. Przy pracującym transporcie jest to głowica odtwarzania, więc przejścia można oznaczać w trakcie słuchania, zamiast szukać ich później. Locator postawiony przy pracującym transporcie zostaje skwantyzowany do wartości kwantyzacji globalnej z paska sterowania, więc przy ustawieniu na takt znacznik ląduje na linii taktu, a nie dokładnie tam, gdzie nacisnąłeś przycisk.

To samo polecenie znajduje się w menu Create jako Add Locator. To menu jest też uczciwym miejscem do szukania skrótu klawiszowego: Live wypisuje przypisany klawisz obok polecenia. Ableton przenosił skróty między wydaniami, więc to, co pokazuje twoja instalacja, jest pewniejsze niż lista napisana dla czyjejś innej wersji.

W widoku Session nie ma z tego nic. Locatory to funkcja osi czasu, a widok Session osi czasu nie ma — ma sceny, czyli rzędy klipów, które się odpala, a nie punkty w nagraniu. Jeśli twój set żyje w Session, uzbrój przycisk nagrywania do aranżacji i przegraj całość raz od początku do końca. To, co się nagra, jest aranżacją — z pasem nad nią, który można opisać.

Nowy locator dostaje ogólną nazwę i numer. Kliknij go prawym przyciskiem i wybierz Rename albo zaznacz go i naciśnij Ctrl+R — na Macu Cmd+R — czyli ten sam skrót zmiany nazwy, którego Live używa dla ścieżek i klipów. Nadpisz to, co tam jest, i naciśnij Enter. Nazwa jest jedyną częścią locatora, którą da się edytować z klawiatury; pozycję zmienia się przeciągnięciem.

Locator należy do całego setu, a nie do ścieżki, co ma znaczenie, dopóki jeszcze przestawiasz materiał. Wycisz ścieżkę pod nim, usuń tę ścieżkę albo przenieś jej klipy zupełnie gdzie indziej — znacznik zostanie tam, gdzie był. To, co wpisałeś, jest zapisane w pliku .als razem z pozycją, więc set skopiowany na inny komputer zabiera swoje znaczniki ze sobą. Zamiana tych zapisanych pozycji na minuty i sekundy to osobny problem, bo Live notuje je w uderzeniach, a nie w sekundach — strona o tracklistach z Ableton Live tłumaczy, co to robi z czasami.

Przy zatrzymanym transporcie locator trafia tam, gdzie stoi znacznik wstawiania, a znacznik wstawiania podlega siatce aranżacji. Siatka jest ustawieniem aranżacji, a nie właściwością locatora, więc twój znacznik dostaje taki podział, jaki akurat jest włączony. Przy siatce jednotaktowej kliknięcie w połowie taktu 33 daje locator na takcie 33. Przy miksie złożonym z utworów zgranych beatmatchem zwykle o to właśnie chodziło, bo przejście i tak siedzi na linii taktu, a przyciąganie trzyma cały ciąg znaczników w porządku.

Kiedy locator ma stanąć dokładnie tam, gdzie kliknąłeś, zmień siatkę, zamiast szukać ustawienia przy samym locatorze. Kliknij prawym przyciskiem gdziekolwiek w aranżacji — opcje siatki są w tym menu, a wśród nich Off. Jeśli wolisz nie ruszać ustawienia, przytrzymaj Alt w Windowsie albo Cmd na Macu, a przyciąganie przestanie działać na czas jednego przeciągnięcia. Siatka wyłączona to właściwy wybór dla wszystkiego, co nie zaczyna się równo z uderzeniem: mówionego intra, niekwantyzowanego wejścia, momentu, w którym musi paść cięcie w montażu wideo.

Żeby przesunąć locator później, przeciągnij go wzdłuż pasa — przeciąganie podlega tej samej siatce. Żeby go usunąć, kliknij go i naciśnij Delete: znika znacznik i nic poza nim. Edycja aranżacji to inna sprawa. Wstaw albo usuń czas, a każdy locator za miejscem edycji przesunie się razem z muzyką. To poprawne zachowanie, ale łatwo wziąć je za znikanie znaczników.

Strzałki po obu stronach przycisku Set przesuwają głowicę odtwarzania do poprzedniego albo następnego locatora, a kliknięcie w locator przenosi ją prosto do niego. Podczas odtwarzania ten skok podlega kwantyzacji globalnej, więc transport czeka na następny takt, zamiast ciąć w środku frazy. Ustaw kwantyzację globalną na None, a transport przeskoczy w chwili kliknięcia — o to chodzi, kiedy sprawdzasz, czy znacznik wylądował tam, gdzie miał. Potem przywróć poprzednią wartość, bo to samo ustawienie rządzi odpalaniem klipów.

Locatory można przypisać do klawiszy i do MIDI, co zmienia ten pas w cue pointy odpalane z kontrolera albo z klawiatury komputera. Kliknięcie locatora prawym przyciskiem daje jeszcze dwie rzeczy, o których warto wiedzieć. Loop To Next Locator zamyka w pętli odcinek między tym znacznikiem a następnym, co jest najszybszym sposobem na przesłuchanie pojedynczego przejścia. Set Song Start Time Here sprawia, że odtwarzanie zaczyna się od tego znacznika, a nie od początku aranżacji.