Lista rozdziałów jest w opisie i nic się nie stało

Długość każdego rozdziału to odległość do następnego, a ostatni rozdział następnego nie ma — jego długością jest to, co zostało z filmu. Minimum dziesięciu sekund dotyczy i jego, tylko niewidocznie, bo nic w opisie nie mówi, gdzie film się kończy. Pozycja dorzucona gdzieś przy outro, żeby podać ostatni utwór, może trwać cztery sekundy i z wyglądu niczym się nie różnić od reszty listy.

Znaczenie ma to, jak taka lista zawodzi. YouTube nie odrzuca wadliwej pozycji, zostawiając resztę; rozdziałami przestaje być cała lista, więc jedna myśl dopisana na końcu wyłącza dziewiętnaście dobrych pozycji. To także ta zasada, której nie da się sprawdzić na podstawie pliku projektu: sprawdzenie na tej stronie porównuje każdą pozycję z poprzednią, a plik projektu nie mówi nic o długości gotowego renderu. Jeśli ostatnia pozycja leży blisko końca, zmierz ten odstęp sam.

Wpisz jeden czas i tytuł w każdym wierszu, rosnąco. Sprawdź obecność 0:00 i co najmniej trzech wpisów. Skopiuj format YouTube bez punktorów i numerów utworów, a następnie sprawdź zapisany opis.

Zapis, który czyta się niezawodnie, to najpierw czas, potem spacja, potem tytuł. Pozycje giną, kiedy przed czasem stoi cokolwiek — numer utworu, punktor, myślnik, nawias otwierający, emoji — albo kiedy tytuł stał się linkiem. To są ozdobniki, które tracklista zbiera po drodze przez sformatowany dokument, aplikację do notatek albo post na forum.

Dwie drobniejsze rzeczy psują listy, które poza tym są czyste. Czasy muszą rosnąć, więc dwie pozycje na tej samej sekundzie — albo jedna zostawiona poza kolejnością, kiedy zapomniany utwór wrócił na listę — rozbijają wszystko od tego miejsca w dół. Po przekroczeniu godziny czasy zapisuje się jako H:MM:SS, a nie jako liczbę minut biegnącą dalej za 59:59, co wychodzi poza format, który YouTube opisuje.

Część z tych zapisów da się tu ustawić, więc warto je sprawdzić, zanim zaczniesz cokolwiek przepisywać. Ustawienie numerowanej tracklisty stawia 1. przed czasem, co jest konwencją na forum i błędem w polu opisu. „Najpierw tytuł” przenosi czas w nawias na koniec wiersza, gdzie YouTube go nie szuka.

„Dokładność” to ustawienie, które zaskakuje najczęściej. Przy dziesiątych albo milisekundach czas wychodzi jako 1:23.500, czyli tak, jak chce program do montażu wideo, a nie tak, jak przyjmuje opis. Jeśli wybierzesz potem ustawienie dla YouTube, nic to nie cofnie: to ustawienie zmienia numerację, kolejność, separator, zapis czasu i pozycję otwierającą, a dokładność zostawia na tym, co wybrano ostatnio.

Zapisz opis i ponownie otwórz film, aby go sprawdzić. YouTube nie podaje stałego terminu wyświetlenia zmienionej listy; odczekanie określonej liczby minut nie dowodzi jej poprawności.

Rozdziały ręczne zastępują automatyczne. Jeśli są niedostępne, sprawdź dostęp do funkcji zaawansowanych i aktualną pomoc YouTube. To narzędzie nie może sprawdzić kanału ani włączyć funkcji YouTube.

Tracklista powstaje tu z tego, co twój program już zapisał: .als z Ableton Live, .flp z FL Studio, .cue z rekordboxa, .nml z Traktora, sesja Serato albo jej eksport CSV z panelu History. Podczas formatowania lista jest sprawdzana pod kątem zasad YouTube. Raport nazywa złamaną zasadę i podaje liczby: ile jest pozycji, kiedy jest ich mniej niż trzy, oraz ile odstępów wychodzi krócej niż dziesięć sekund. „Zacznij od 0:00” dodaje pozycję otwierającą tylko wtedy, gdy pierwszy znacznik wypada po starcie, więc można to zostawić włączone: prawdziwego znacznika czasu nigdy nie przesunie.

Poza zasięgiem zostaje wszystko po stronie YouTube: czy film jest jeszcze przetwarzany, jak długi jest render, co mówi ustawienie odbiorców. Jeśli lista wychodzi tu czysto, a pasek postępu wciąż jest jedną nieprzerwaną linią, problem leży w filmie, a nie w tekście. Utworów z dźwięku ta strona też nie rozpozna — czyta pliki projektów i sesji, a rozpoznawania nagrań tu nie ma. Wszystko dzieje się w twojej własnej karcie przeglądarki, więc nic nie jest wysyłane, nie ma konta i nie ma wersji płatnej.