Jak wyciągnąć playlistę z panelu History w Serato

History to jedna z zakładek nad biblioteką, obok Files i Browse. Wypisuje po jednym wierszu na sesję, w kolejności dat, a po rozwinięciu wiersza widać utwory zagrane w tej sesji.

Jedna noc to nie zawsze jeden wiersz. Serato zakłada nową sesję przy każdym uruchomieniu, więc set przecięty zawieszeniem programu, zmianą laptopa albo dłuższą przerwą trafia do dwóch wierszy, a Export bierze tylko tę sesję, którą masz zaznaczoną. Najszybciej sprawdzisz to po liczbie utworów w wierszu: dwanaście utworów przy trzygodzinnej nocy oznacza, że reszta jest pod drugim wierszem.

Serato daje do wyboru zwykły plik tekstowy, CSV i playlistę .m3u. Plik .m3u to lista ścieżek do plików, którą ma wczytać inny program — niesie najwyżej długość każdego z nich i nic o nocy, w której je zagrałeś. Plik tekstowy powstaje po to, żeby przeczytał go człowiek. CSV to ten format, który czyta ta strona, i ten, który warto wybrać.

Czas rozpoczęcia to kolumna jak każda inna i w eksporcie może jej zabraknąć. Zwykle dzieje się tak dlatego, że nie była włączona w widoku sesji, a nic o tym wtedy nie uprzedza. Sprawdź, czy jest widoczna, zanim wyeksportujesz sesję, a potem zerknij jeszcze do pliku — wykonawca, tytuł i BPM, a nigdzie ani jednej godziny: tak właśnie wygląda brakująca kolumna.

W kolumnie czasu rozpoczęcia jest godzina zegarowa — 10:32:15 PM — a nie pozycja w miksie. Tracklista potrzebuje pozycji w miksie, więc godzina zegarowa pierwszego utworu staje się 0:00, a każdy kolejny wiersz jest liczony od niej. Czas rozpoczęcia zapisany z sekundami zostaje odczytany co do sekundy; zapisany samymi godzinami i minutami trafi najwyżej w pełną minutę.

Znaczy to też, że lista jest liczona od twojego pierwszego utworu, a nie od początku nagrania. Jeśli nagranie zaczyna się od minuty gwaru sali i dopiero potem wchodzi pierwszy utwór, każda pozycja wypada minutę za wcześnie. Wiersze da się edytować na stronie z wynikami, więc jest to poprawka, a nie kolejny powrót do Serato.

Najdroższy błąd bierze się tutaj z porządków. Przeciąganie utworów z sesji do crate'a to rozsądny sposób na trzymanie udanego setu w jednym miejscu. Tyle że crate nie ma gdzie zapisać, kiedy cokolwiek zostało zagrane, więc w chwili, gdy przeniesiesz tam utwory, godziny zostają w History. Najpierw wyeksportuj sesję, potem rób porządki.

Eksport crate'a daje nazwy w tej kolejności, w jakiej je poukładałeś, i wygląda to na tyle przekonująco, że ludzie wklejają taką listę w pole opisu i dopisują czasy na oko. Nie ma tam czego odzyskiwać, bo żadna godzina nigdy nie została w nim zapisana.

Serato zapisywało sesję na dysk już w trakcie grania, a ten plik można upuścić tutaj taki, jaki jest, bez żadnych kolumn, które dałoby się pomylić. Eksport ma sens wtedy, gdy set musi trafić gdzie indziej niż tutaj — do arkusza, żeby to posortować, do raportu dla wytwórni, do formularza zgłoszeniowego — albo gdy plik sesji nie chce się otworzyć. Te dwa pliki to wszystko, co ta strona czyta z Serato; .m3u i crate — nie, bo w żadnym z nich nie ma godziny. Oba czyta kod w twojej własnej przeglądarce, nic nigdzie nie jest wysyłane i nie ma żadnego konta.