Jak wyciągnąć playlistę z panelu History w Serato

History to jedna z zakładek nad biblioteką, obok Files i Browse. Wypisuje po jednym wierszu na sesję, uporządkowane według daty, a rozwinięcie wiersza pokazuje utwory zagrane w tej sesji.

Jedna noc to nie zawsze jeden wiersz. Serato zakłada nową sesję przy każdym uruchomieniu, więc set zagrany po dwóch stronach zawieszenia programu, zmiany laptopa albo dłuższej przerwy trafia do dwóch, a Export bierze tylko tę sesję, którą masz zaznaczoną. Najszybciej sprawdzić to po liczbie utworów w wierszu: dwanaście utworów przy trzygodzinnej nocy znaczy, że reszta siedzi pod drugim wierszem.

Serato daje do wyboru zwykły plik tekstowy, CSV i playlistę .m3u. Plik .m3u to lista ścieżek do plików, którą ma wczytać inny program — najwyżej z długością każdego pliku i bez niczego o nocy, w której je zagrałeś. Plik tekstowy jest pisany tak, żeby przeczytał go człowiek. CSV to ten format, który czyta ta strona, i ten, który warto wybrać.

Czas rozpoczęcia to kolumna jak każda inna i eksport może przyjść bez niej. Zwykle dzieje się tak dlatego, że nie była włączona w widoku sesji, a nic w tamtym momencie o tym nie mówi. Sprawdź, czy jest widoczna, zanim wyeksportujesz, a potem zerknij jeszcze do pliku — wykonawca, tytuł i BPM bez żadnej godziny w zasięgu wzroku to właśnie wygląd brakującej kolumny.

W kolumnie czasu rozpoczęcia stoi godzina dnia — 10:32:15 PM — a nie pozycja w miksie. Tracklista potrzebuje tego drugiego, więc godzina zegarowa pierwszego utworu staje się 0:00, a każdy kolejny wiersz jest liczony od niej. Czas rozpoczęcia zapisany z sekundami zostaje odczytany co do sekundy; zapisany samymi godzinami i minutami może trafić najwyżej w pełną minutę.

Znaczy to też, że lista jest liczona od twojego pierwszego utworu, a nie od początku nagrania. Jeśli wrzucany plik zaczyna się od minuty gwaru sali, zanim wejdzie pierwszy utwór, każda pozycja wypada minutę za wcześnie. Wiersze da się edytować na stronie z wynikami, więc jest to poprawka, a nie kolejny powrót do Serato.

Najdroższy błąd bierze się tutaj z porządków. Przeciągnięcie utworów z sesji do crate'a to rozsądny sposób na trzymanie udanego setu w jednym miejscu, tyle że crate nie ma gdzie zapisać, kiedy cokolwiek zostało zagrane, więc godziny zostają w History w chwili, gdy utwory się stamtąd ruszy. Najpierw wyeksportuj sesję, potem rób porządki.

Eksport crate'a daje nazwy w tej kolejności, w jakiej je poukładałeś, i wygląda to na tyle przekonująco, że ludzie wklejają taką listę w pole opisu i dopisują czasy na oko. Nie ma tam czego odzyskiwać, bo żadna godzina nigdy nie została do tego pliku zapisana.

Serato zapisywało sesję na dysk już w trakcie grania, a ten plik można upuścić tutaj taki, jaki jest, bez żadnych kolumn, które dałoby się pomylić. Eksport ma sens wtedy, gdy set musi trafić gdzie indziej niż tutaj — do arkusza do posortowania, do raportu dla wytwórni, do formularza zgłoszeniowego — albo gdy plik sesji nie chce się otworzyć. Te dwa pliki to wszystko, co ta strona czyta z Serato; .m3u i crate — nie, bo w żadnym z nich nie ma godziny. Oba są czytane przez kod w twojej własnej przeglądarce, nic nie jest wysyłane i nie ma żadnego konta.