Van Ableton-locators naar een tracklist met tijdcodes

Live slaat een locator niet op bij een aantal seconden, maar bij een aantal beats. Voor een muziekprogramma is dat de juiste keuze; hier is het onhandig, want om van beats weer minuten en seconden te maken is het tempo nodig — en als het projecttempo niet overeenkomt met de audio die je uiteindelijk hebt geëxporteerd, is elke tijdcode in de lijst met dezelfde factor opgerekt.

Dit is veruit de meest voorkomende reden dat een Ableton-tracklist verkeerd uitpakt, en het patroon is herkenbaar. De tijden zitten er niet willekeurig naast; ze wijken verder af naarmate de mix langer loopt.

Heb je het tempo door de set heen bijgestuurd, dan wordt de automatisering gevolgd en niet genegeerd, dus een mix die in de loop van een uur sneller wordt, levert nog steeds kloppende tijden op. Bij de resultaten staat een opmerking als dat gebeurd is.

Een gangbare aanname is dat je de mix moet exporteren, de audio in een nieuw project moet terugzetten en die daar moet markeren. Dat hoeft niet. Sleep het oorspronkelijke projectbestand hier naartoe, dan worden de locators er rechtstreeks uit gelezen — of je de mix nu in Live in elkaar hebt gezet of een afgeronde opname op een spoor hebt gelegd en daar locators bij hebt gezet.

Wat je als naam van de locator intikt, komt zo in de lijst te staan, dus de opmaak bepaal je zelf. Artiest gevolgd door titel is de conventie die de meeste luisteraars verwachten, en zo leest het in een YouTube-beschrijving het best.

Locators zonder naam worden bewaard en niet weggelaten, want de timing is nog altijd wat waard. Ze verschijnen als naamloze regels die je op de resultatenpagina kunt invullen, zonder dat je terug hoeft naar Live.