Van Ableton-locators naar een tracklist met tijdcodes

Live slaat een locator niet op bij een aantal seconden, maar bij een aantal beats. Voor een muziekprogramma is dat de juiste keuze en hier een onhandige, want om van beats weer minuten en seconden te maken is het tempo nodig — en als het projecttempo niet overeenkomt met de audio die je daadwerkelijk hebt geëxporteerd, is elke tijdcode in de lijst met dezelfde verhouding opgerekt.

Dit is veruit de meest voorkomende reden dat een Ableton-tracklist verkeerd uitpakt, en het heeft een herkenbaar patroon: de tijden zitten er niet willekeurig naast, ze wijken verder af naarmate de mix langer loopt.

Heb je het tempo door de set heen bijgestuurd, dan wordt de automatisering gevolgd in plaats van genegeerd, dus een mix die over een uur sneller wordt, levert nog steeds kloppende tijden op. Bij de resultaten staat een opmerking wanneer dat het geval was.

Een gangbare aanname is dat je de mix moet exporteren, de audio in een nieuw project moet terugzetten en die daar moet markeren. Dat hoeft niet. Sleep het oorspronkelijke projectbestand hier naartoe, dan worden de locators er rechtstreeks uit gelezen — of je de mix nu in Live in elkaar hebt gezet of een afgeronde opname op een spoor hebt gezet en van markeringen hebt voorzien.

Wat je als naam van de locator intikt, is wat er in de lijst komt te staan, dus de opmaak bepaal je zelf. Artiest gevolgd door titel is de conventie die de meeste luisteraars verwachten, en die leest in een YouTube-beschrijving het best.

Locators zonder naam worden bewaard in plaats van weggelaten, want de timing is nog steeds wat waard. Ze komen door als naamloze regels die je op de resultatenpagina kunt invullen, zonder terug te hoeven naar Live.